Rynek lotniczy w Związku Radzieckim był niezwykle szeroki. Oprócz firmy Tupolew funkcjonowały także zakłady Antonowa, czy chociażby Jakowlewa. W związku z tym nasi wschodni sąsiedzi produkowali całkiem sporą ilość samolotów. Przeważająca ilość tworzonych maszyn trafiała jednak na użytek transportowy lub militarny. Najbardziej znaczącymi konstrukcjami pasażerskimi oprócz Tupolewa Tu-154 był jeszcze An-24 oraz Jak-40.

Samolot o oznaczeniu An-24 produkowano w zakładach Antonowa. Była to wąskokadłubowa konstrukcja, która miała zastąpił przestarzałego Iła-14. Pierwsze prototypy oblatane zostały w roku 1959. Kilka miesięcy później pojawiła się ostateczna wersja maszyny. Produkcja An-24 została zakończona w roku 1979. Przez te dwadzieścia lat wykonano około tysiąca sztuk. Jak oceniają specjaliści, 880 egzemplarzy do tej pory lata po przestrzeni powietrznej całego świata.

Antonow 24  nie był dużą konstrukcją. Samolot charakteryzował się długością nieco ponad 23-ch m, wysokością przekraczającą 8 m oraz rozpiętością 29,2 m. Rozmiary na tym poziomie dawały łączną powierzchnię 75 m2. W kabinie pasażerskiej mieściło się maksymalnie 50 osób. Zwarte rozmiary spowodowały, że waga samego statku powietrznego kształtowała się na poziomie około 13 ton. Jeżeli chodzi o napęd, to był on zapewniany przez silniki turbośmigłowe. Dzięki nim An-24 mógł osiągnąć maksymalną prędkość 500 km/h.

Produkowany w zakładach Jakowlewa Jak-40 był samolotem jeszcze mniejszym, niż An-24. Przy długości nieco ponad 20 m, wysokości 6,5 m oraz rozpiętości 25 m zapewniał powierzchnię 70 m2. Daje to miejsce dla około 30 osób. Ponadto na pokładzie wygospodarowano także przestrzeń dla ładunku. Jakolew 40 był przystosowany do korzystania z lotnisk o słabej nawierzchni oraz krótkim pasie. Zmniejszenie dobiegu udało się osiągnąć dzięki odwracaczowi ciągu. Napędzaniem ważącej 9400 kg maszyny zajmowały się trzy silniki odrzutowe. Te były w stanie rozpędzić Jaka-40 nawet do 510 km/h. Produkcja trwała w latach 1968 – 1981. W tym okresie stworzono 1011 sztuk.